کسی به فکر گلها نیست 

کسی به فکر گلها نیست 
کسی به فکرماهیها نیست 
کسی نمی خواهد 
باور کند که باغچه دارد می میرد 
که قلب باغچه در زیر آفتاب ورم کرده است 
که ذهن باغچه دارد آرام آرام 
از خاطرات سبز تهی می شود 
و حس باغچه انگار 
چیزی مجردست که در انزوای باغچه پوسیده ست. 
حیاط خانه ی ما تنهاست 
حیاط خانه ی ما 
در انتظار بارش یک ابر ناشناس 
خمیازه می کشد 
و حوض خانه ی ما خالیست 
ستاره های کوچک بی تجربه 
از ارتفاع درختان به خاک می افتند 
و از میان پنجره های پریده رنگ خانه ی ماهی ها 
شب ها صدای سرفه می آید 
حیاط خانه ی ما تنهاست . 
پدر می گوید: 
" از من گذشته ست....... 
از من گذشته ست..........