تنها تو مرا دوست بدار

تنها تو مرا دوست بدار!
بالاتر از تمام کسانی که می‌شناسی...
برتر از آن‌هایی که به نامِ کسانت دور تو جمع شده‌اند...
بیشتر از هرکسی که تابحال شناخته‌ای...
مرا دوست بدار، مرا ..!
مرا که اینگونه با تو پیوسته‌ام،
مرا که با عطرِ باران یادِ تو می‌کنم!
و از هوسِ دیدارت سر به خیابان می‌گذارم!!
مرا که با تب‌ات مرده ام،
و با لبخندت جان گرفته‌ام...
منی که پنجره‌هایم عکس تورا قاب گرفته‌اند
و دیدگانم تمامِ شب‌ها خوابِ شیرینِ تو را نشانم می‌دهند...
مگر چند نفر مثل من هست که این‌گونه هوایت را دارند؟
که مثل من هوسِ چای خوردن با تو را داشته باشند؟
نخواهی یافت کسی را که مثل من بلدت باشد،
و بدونِ تو غذای موردِ علاقه‌ات از گلویش پایین نرود!!
عزیزِ جانم کسی شبیهِ من رنگ چشم‌هایت را حفظ نیست..‌
مرا دوست بدار که تنها من دغدغه‌ی شادی‌ات را دارم...
مرا..که از تو برای خودم زندگی ساخته‌ام...
یک زندگی ساختگی شبیه تو!!!