PR
#P 𝗔R𝗧 : 84
#CHAPTER : 2
〖#𝗖r𝗲e𝗽y_𝗟o𝘃e〗
عـشـقِ تَـرسـنـٰاک
✦...............................
+پس اون هانولِ عفریته چی؟
جونگکوک با اطمینان گفت:همهچی اوکیه..فقط یه «بله» بگو دنیارو میریزم زیر پات.
لارا با شیطنت ابروهاش رو بالا انداخت و نگاهش رو دقیقتر روی صورتش چرخوند.
+اگه نگم چی؟
جونگکوک شونهای بالا انداخت ، اما توی لحنش یه جدیت خاصی بود؛ جدیتی که با اطمینانش قاطی شده بود.
ــ خب میدزدمت.
لارا خندید، ولی معلوم بود هنوز میخواست بیشتر امتحانش کنه.
+اگه فرار کردم چی؟
چشمهای جونگکوک یه لحظه تیرهتر شد، اما صدایش هنوز آروم و کنترلشده بود.
ــ پیدات میکنم.
لارا که انگار لجش گرفته گفت:اگه دوباره فرار کردم چی؟
جونگکوک خیلی آهسته زبانش رو روی لپش چرخوند و با لحنی گفت که بیشتر شبیه یه تهدید عاشقانه بود تا شوخی گفت:اونوقت کاری میکنم دیگه نتونی راه بری، چه برسه به فرار...
لارا بدون حرفی از روی تخت بلند شد و رفت سمت در.
جونگکوک سریع دستش رو گرفت، اما لارا سریع دستش رو پس کشید و در رو باز کرد.
همون لحظه هانول، سرش پایین بود و داشت پلهها رو بالا میاومد و زیر لب با عصبانیت غر میزد:چویسان احمق، مگه قرار نبود ب-
اما تا لارا رو دید، حرفش نصفه موند.
جونگکوک هم از اتاق اومد بیرون و درست کنار لارا ایستاد.
هانول چند ثانیه فقط نگاهشون کرد ، بعد با ناباوری پرسید:تو..اینجا چیکار میکنی؟
جونگکوک با یه لبخند سرد و کنترلشده جواب داد:عجب.. بالاخره اومدی هانول؟
هانول چند قدم جلوتر رفت و درست روبهروی جونگکوک ایستاد.
نگاهش پر از خشم بود، اونقدر که اگه میتونست، همونجا منفجر میشد.
هانول:این زن تو خونهی من چیکار میکنه؟
جونگکوک حتی یک قدم هم عقب نرفت.
فقط خیلی خونسرد جواب داد:خونهی تو نه...خونهی مشترکمون
بعدشم ، لارا با منه.
هانول چیزی نگفت.
فقط نگاهش روی لارا قفل شده بود؛ نگاهی خشمگین، لرزون و پر از نفرتی که هر لحظه ممکن بود بترکه.
جونگکوک چند ثانیه ساکت موند، بعد با صدایی محکم ادامه داد:امشب یه مهمونی ترتیب دادم.
میخوام لارا رو به عنوان همسرم معرفی کنم.
هانول با شوک کامل یه قدم عقب رفت.
هانول:چ... چی؟
جونگکوک بدون اینکه ذرهای تردید داشته باشه، گوشیاش رو از جیبش درآورد.
رمزش رو باز کرد و وارد بخش پخش صوتی شد.
بعد صدای ضبطشدهای رو پخش کرد
«صدای هانول:معلومه که دوستش ندارم
عشق اول و آخر من هیونجینه
فقط یه مدت به خواسته بابا باهاشم..
یکم هم حال میکنم...لیاقت جونگکوک همینه.»
صداش مثل سیلی توی فضا پیچید.
هانول یخ زد.
زانوهاش سست شد و همونجا روی زمین افتاد.
اشکها بیوقفه از چشمهاش سرازیر شد.
با صدایی لرزون و شکسته گفت:خواهش میکنم... به کسی چیزی نگو
+خیلی حقیری.
هانول دستهاش رو مشت کرد و بین گریههاش التماس کرد:تروخدا...به کسی نگید.. هر کاری بخواید میکنم... هر کاری...
جونگکوک یه قدم جلو رفت.
ــ هر کاری؟
#CHAPTER : 2
〖#𝗖r𝗲e𝗽y_𝗟o𝘃e〗
عـشـقِ تَـرسـنـٰاک
✦...............................
+پس اون هانولِ عفریته چی؟
جونگکوک با اطمینان گفت:همهچی اوکیه..فقط یه «بله» بگو دنیارو میریزم زیر پات.
لارا با شیطنت ابروهاش رو بالا انداخت و نگاهش رو دقیقتر روی صورتش چرخوند.
+اگه نگم چی؟
جونگکوک شونهای بالا انداخت ، اما توی لحنش یه جدیت خاصی بود؛ جدیتی که با اطمینانش قاطی شده بود.
ــ خب میدزدمت.
لارا خندید، ولی معلوم بود هنوز میخواست بیشتر امتحانش کنه.
+اگه فرار کردم چی؟
چشمهای جونگکوک یه لحظه تیرهتر شد، اما صدایش هنوز آروم و کنترلشده بود.
ــ پیدات میکنم.
لارا که انگار لجش گرفته گفت:اگه دوباره فرار کردم چی؟
جونگکوک خیلی آهسته زبانش رو روی لپش چرخوند و با لحنی گفت که بیشتر شبیه یه تهدید عاشقانه بود تا شوخی گفت:اونوقت کاری میکنم دیگه نتونی راه بری، چه برسه به فرار...
لارا بدون حرفی از روی تخت بلند شد و رفت سمت در.
جونگکوک سریع دستش رو گرفت، اما لارا سریع دستش رو پس کشید و در رو باز کرد.
همون لحظه هانول، سرش پایین بود و داشت پلهها رو بالا میاومد و زیر لب با عصبانیت غر میزد:چویسان احمق، مگه قرار نبود ب-
اما تا لارا رو دید، حرفش نصفه موند.
جونگکوک هم از اتاق اومد بیرون و درست کنار لارا ایستاد.
هانول چند ثانیه فقط نگاهشون کرد ، بعد با ناباوری پرسید:تو..اینجا چیکار میکنی؟
جونگکوک با یه لبخند سرد و کنترلشده جواب داد:عجب.. بالاخره اومدی هانول؟
هانول چند قدم جلوتر رفت و درست روبهروی جونگکوک ایستاد.
نگاهش پر از خشم بود، اونقدر که اگه میتونست، همونجا منفجر میشد.
هانول:این زن تو خونهی من چیکار میکنه؟
جونگکوک حتی یک قدم هم عقب نرفت.
فقط خیلی خونسرد جواب داد:خونهی تو نه...خونهی مشترکمون
بعدشم ، لارا با منه.
هانول چیزی نگفت.
فقط نگاهش روی لارا قفل شده بود؛ نگاهی خشمگین، لرزون و پر از نفرتی که هر لحظه ممکن بود بترکه.
جونگکوک چند ثانیه ساکت موند، بعد با صدایی محکم ادامه داد:امشب یه مهمونی ترتیب دادم.
میخوام لارا رو به عنوان همسرم معرفی کنم.
هانول با شوک کامل یه قدم عقب رفت.
هانول:چ... چی؟
جونگکوک بدون اینکه ذرهای تردید داشته باشه، گوشیاش رو از جیبش درآورد.
رمزش رو باز کرد و وارد بخش پخش صوتی شد.
بعد صدای ضبطشدهای رو پخش کرد
«صدای هانول:معلومه که دوستش ندارم
عشق اول و آخر من هیونجینه
فقط یه مدت به خواسته بابا باهاشم..
یکم هم حال میکنم...لیاقت جونگکوک همینه.»
صداش مثل سیلی توی فضا پیچید.
هانول یخ زد.
زانوهاش سست شد و همونجا روی زمین افتاد.
اشکها بیوقفه از چشمهاش سرازیر شد.
با صدایی لرزون و شکسته گفت:خواهش میکنم... به کسی چیزی نگو
+خیلی حقیری.
هانول دستهاش رو مشت کرد و بین گریههاش التماس کرد:تروخدا...به کسی نگید.. هر کاری بخواید میکنم... هر کاری...
جونگکوک یه قدم جلو رفت.
ــ هر کاری؟
- ۱۴۴
- ۲۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۴)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط