{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

دنیا چو رباط و ما در او مهمانیم،

دنیا چو رباط و ما در او مهمانیم،
تا ظن نبری که ما در او می‌مانیم،
در هر دو جهان خدای می‌ماند و بس،
باقی همه کل من علیها فان‌ایم !


«بابا افضل کاشانی»
دیدگاه ها (۴)

توی این خونه پوسیدم خدایا،مگه دیوار اینجا در نداره؟!چقدر بای...

درست از آخرین برگی که باختی،درست از آخرین دستی که بردم،عزیزم...

روزی به دلبری نظری کرد چشم من،زان یک نظر مرا دو جهان از نظر ...

یکی از تلخی های روزگار از اون جایی شروع می شه که خیلی چیزا ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط