شنیده ام امام حسین دختری دُردانه داره

شنیده ام امام حسین دختری دُردانه داره
نامش رُقیه است و دو عالم سگ دیوانه داره
ملیکه مُلک دلم ، رقیۀ بنت الحسین
دستای عباس همگی سوشو پریشون می کنه
زلف قشنگش دیگه کی نیازی بر شانه داره
عیش ابد خواهی اگر، دربدر رقیه شو
ملیکه ای که در جهان سفره شاهانه داره
ملیکه ملک دلم رقیۀ بنت الحسین
به من نشان نمی دهد صورت همچو ماه خود
ولی نظاره می کند به این سگ سیاه خود
من که ندیدمش ولی ، عاشق خنده اش منم
قابل اگر بداندم  بندۀ  بنده اش منم
امشبو مستی میکنم ، صنم پرستی می کنم
به اسم رقیه گر دلی هوای میخونه داره
یهدی الی العشق رقیه شد نصیبم از ازل
شکر خدا که با دلم لطف کریمانه داره
رَوم به میخانه عشق سراغ ریحانه عشق
گلی که شمع مرقدش این همه پروانه داره
عیش ابد خواهی اگر دربدر رقیه شو
ملیکه ای که در جهان سفره شاهانه داره