آنچه به شما داده شده، متاع زندگی دنیا و زینت آن است و آنچ

آنچه به شما داده شده، متاع زندگی دنیا و زینت آن است و آنچه نزد خداست بهتر و پایدارتر است؛ آیا اندیشه نمی‌کنید؟!
(سوره مبارکه قصص، آیه ۶۰)
تفسیر:
آیه مورد بحث، پاسخِ سومى است براى گفتار بهانه جویانى که مى گفتند اگر ایمان بیاوریم، عرب بر ما هجوم مى کند و زندگى ما را به هم مى ریزد. قرآن مى گوید: آنچه را از این رهگذر به دست مى آورید، متاعِ بى ارزش زندگى دنیا و زینتِ آن است (وَ ما أُوتِیتُمْ مِنْ شَیْء فَمَتاعُ الْحَیاةِ الدُّنْیا وَ زِینَتُها).
ولى آنچه نزد خدا است (از نعمتهاى بى پایان جهان دیگر، و مواهب معنویش در این دنیا) بهتر و پایدارتر است (وَ ما عِنْدَ اللّه خَیْرٌ وَ أَبْقى)
چرا که تمام نعمت‌هاى مادى دنیا، داراى عوارض ناگوار و مشکلات گوناگونى است و هیچ نعمت مادى خالص از ضرر و خطر یافت نمى شود
به علاوه، با نعمت هائى که در نزد خدا است; ـ به خاطر جاودانگى آن‌ها و زودگذر بودن مواهب این دنیا ـ قابل مقایسه نیست. بنابراین، هم بهتر و هم پایدارتر است.
به این ترتیب، در یک مقایسه ساده، هر انسان عاقلى مى فهمد که نباید آن را فداى این کرد، لذا در پایان آیه، مى فرماید: آیا تعقل نمى کنید؟! (أَ فَلاتَعْقِلُونَ)
فخر رازى، از یکى از فقها، چنین نقل مى کند: اگر کسى وصیت کند، ثلث مالش را به عاقل ترین مردم بدهند، فتواى من این است که این ثلث را به کسانى بدهند که اطاعت فرمان حق مى کنند، زیرا عاقل ترینِ مردم، کسى است که متاعِ اندک (زودگذرى) را بدهد، و سرمایه فراوان (پایدارى) را بگیرد، و این، تنها در مورد مطیعان فرمان خدا صادق است.
سپس، فخر رازى اضافه مى کند: گویا او این حکم فقهى را، از آیه مورد بحث استفاده کرده است
(تفسیر نمونه/ ذیل آیه ۶۰ سوره‌ مبارکه قصص)