دریـغا...

دریـغا...
در آن قصـہ ها
و غزل ها نخواندیم..
کہ آب و گل عشق با غم سرشتـہ است..!

فریب و
فسون جہـان را
تو ڪر بودی ای دوست من کور بودم..!

از آن روزها..
آه.... عمری گذشتـہ است ...!