.

.
.
پیراهن تو بر تن این شعر گشاد است
در وصف تنت شاعر ناکام زیاد است
.
در حسرت فتحت قلم شاعر و نقاش
زیبایی تو کار به دست همه داده ست
.
شاید قلم فرشچیان معجزه ای کرد
بازارهنر چند صباحی ست کساد است
.
جز خنده سزاوار برای دهنت نیست
نقاشی رنگ لبت این قدر که شاد است
.
یک کار فقط روسری ات دارد و آن هم
بر هم زدن دائم آرامش باد است
.
من شاعرم و در پی مضمون جدیدم
هر کار کنی پشت سرت حرف زیاد است