همیشه درد مجنون را خواندیم و نگفتیم درد خاطرات با دل لیلی

همیشه درد مجنون را خواندیم و نگفتیم درد خاطرات با دل لیلی چه کرد...
هیچ نگفتیم از درد های پنهانیش که پشت لبخند همیشگیش ماند...
نگفتیم از ان دل اشوبه ای که همیشه در چشمانش بود...
هیچ نگفتیم از آن قهقهه های بلند که بلندیش را مدیون بغض میان گلویش بود...
همیشه کار ماست بالابردن انچه نیست و فرو نشاندن انچه که دانستنش عمق وجودت را میسوزاند..
یاد گرفتیم که نبینیم غم چشمان کسی را که نمیگوید...
نشنویم صدای گریه کسی را که شبانه می گرید...
و ندهیم سهم کسی را که از تمام رابطه فقط خاطرات را دارد...