دعای سر سفره ：

دعای سر سفره ：

وقتی که رسول الله (ص) وارد مدینه منوره شدند و پرچم اسلام را بلند کردند ، شخصی به نام عبدالله اُبَی که یکی از دشمنان سرسخت پیامبر اسلام بود بر آن حضرت حسد برد و می خواست حضرت را به قتل برساند. عبدالله حضرت اصحاب حضرت را به منزلش دعوت کرد و غذای مسمومی را ترتیب داد. جبرئیل به رسول خدا (ص) خبر داد، همینکه غذا حاضر شد رسول خدا (ص) فرمودند：یا علی دعای پر منفعت را بر این غذا بخوان.
علی (ع) دعا را خواندند：

(بِسم اللّه الشّافی ، بِسم اللّه الکافی ، بسم اللّه الّذی لا یَضُرُّ مَعَ اسمِهِ شَی ءٌ و لا داءٌ فی الاَرضِ و لا فی السَّماءِ و هوَ السَّمیعُ العَلیم.)
وقتی دعا خوانده شد همه غذا را خوردند و سیر شدند و ضرری به آنها نرسید با صحت و سلامتی بر خواستند و رفتند . وقتی که عبدالله اُبَی این صحنه را دید گمان کرد آشپز فراموش کرده و سمّ را داخل غذا نریخته ، عبدالله رفت و تمام رفقایش را جمع کرد و از غذا خوردند،
همه به جهنم رسیدند.
(ثمرات الحیاة ص ٤٥١، خزینة الجواهر ص ٣٤٤)