شب ، امتدادِ حیات من بود

شب ، امتدادِ حیات من بود
هنگام که ماه نبود و من بودم
شب با من بود و من با شب
شب خودِ من بود...
هنگام که ماه
تازه تولد می یافت
شعر هایم طعم آهن می داد
و هنگام که نیم قرصی نان
بر تارک آسمان می درخشید
کتابهایم از بوی گندم لبریز می شد...
شب با من بود...
شبهای بلوغ ماه