اما منظور از این برجام منطقهای چیست

اما منظور از این «برجام منطقه‌ای» چیست؟

تعریف مجمل و سرراست آن این است که به زعم خط دهندگان و ترویج دهندگان آن، تجربه مذاکرات هسته ای ایران با ۵+۱ و انعقاد و اجرای قرارداد موسوم به برجام، تجربه ای موفق و " دستاورد تابناک دولت یازدهم" بوده که باید در حوزه های دیگر، از جمله حل و فصل مسایل منطقه ای جمهوری اسلامی با رقبا و دشمنان منطقه ایش هم به کار گرفته شود. طبق این فرضیه، نه تنها منطقی و بدیهی است که این تجربه «موفق» در حوزه های غیرهسته ای (منطقه ای، موشکی، حقوق بشر) استمرار یابد، که اصولا برای این که ثمرات واقعی همان برجام هسته ای و اصلا آفتاب درخشان برجام بر سر مردم ایران متجلی شود، ضروری است که برجام های دیگر هم کلید زده شود.

لیکن باید گفت که مگر نه این که، بر مبنای منطق ساده «دو دوتا، چهارتا»، و اصل بدیهی «هزینه-فایده»، اگر قصد تکرار یک تجربه(آزموده را آزمودن) در حوزه های دیگر وجود دارد، ابتدا باید بیلان کاربرد اولیه آن تجربه به نحو روشن و بی ابهامی، مثبت و همراه با آورده و منفعت باشد. حال این سینه چاکان «خودجوش» برجام منطقه ای، و آن ها که از پشت صحنه این موج را در فضای مجازی به جوش آورده اند، باید صریح و روشن پاسخ دهند که «برجام هسته ای» کدام دستاورد ملموس و عینی را به دنبال داشته است؟ تحریم ها را پایان داده است؟ مبادلات بانکی را تسهیل کرده است؟ سرمایه گذاری خارجی؟ بالا رفتن اعتبار گذرنامه؟ یا دور شدن سایه جنگ؟

این ها باید پاسخ دهند که در برابر امتیازات نقدی که هول هولکی و به تعجیل برای به اصطلاح «اعتماد سازی» (بدبینان البته آن تعجیل را برای قرار دادن نظام در عمل انجام شده دانستند) بر سر هسته ای دادند، در برابر اورانیوم ۲۰ درصدی که به خارج فرستاند، در برابر باز کردن اجزاء برنامه هسته ای، در برابر پذیرش سخت ترین سیستم های نظارتی، در برابر بتن ریزی در قلب راکتور و... چه چیزی جز لبخند و عکس یادگاری و قدم زدن بعد از ناهار در کنار دریاچه ژنو نصیب ملت شده است؟.