من دلم می‌خواهد

من دلم می‌خواهد

خانه‌ای داشته باشم پر دوست،

کنج هر دیوارش

دوست‌هایم بنشینند آرام

گل بگو گل بشنو...؛

 

هر کسی می‌خواهد

وارد خانه پر عشق و صفایم گردد

یک سبد بوی گل سرخ

به من هدیه کند.

 

شرط وارد گشتن

شست و شوی دل‌هاست

شرط آن داشتن

  یک دل بی رنگ و ریاست...

 

بر درش برگ گلی می‌کوبم

روی آن با قلم سبز بهار

می‌نویسم  ای یار

خانه‌ی ما اینجاست

 

 تا که سهراب نپرسد دیگر

" خانه دوست کجاست؟  "