لیلیوم را دوست داشتم،

لیلیوم را دوست داشتم،
شاید چون شبیه بعضی آدم‌هاست؛
زیبا، لطیف و پر از عطرِ خاطره...
اما حیف که بعضی گل‌ها هم
وقتی زیاد منتظر بمانند، پژمرده می‌شوند.

من هم مثل همان لیلیوم بودم؛
با تمام لطافتم،
با تمام دوست داشتنت،
فقط کمی توجه می‌خواستم...
نه قولی، نه معجزه‌ای.

گلایه‌ام از رفتنت نیست،
از این است که ماندی،
اما آن‌قدر دور شدی
که انگار هیچ‌وقت نزدیک نبودی.

کاش می‌فهمیدی
بعضی دل‌ها را نباید
با بی‌توجهی آزرد؛
چون وقتی پژمرده شوند،
حتی اگر دوباره آبشان بدهی،
دیگر مثل روز اول شکوفه نمی‌دهند. 🤍🥀