زمان‌هایی پیش می‌آید که متقاعد می‌شوم برای هیچگونه ارتباط

زمان‌هایی پیش می‌آید که متقاعد می‌شوم برای هیچگونه ارتباط انسانی مناسب نیستم. به طور یقین من شیفته‌ی او هستم، و در لحظهِ دعوت از او حقیقتاً خوشحال شدم که دوست داشت با من بیاید. خرسند بودم که لذت این سفر را به او می‌دهم و می‌توانم به خوبی از او مواظبت کنم، چون مواظبت کردن از او ، آرزوی نهانی و همیشگی من است که نه کسی می‌داند و نه شاید باور می‌کند. ولی وقتی بعد از سه چهار ساعت مسافرت با همدیگر، در یک کوپه نشستن و صبحانه خوردن، در لایت مریس با او خداحافظی کردم تا به خانه بروم ، احساس خوشحالی کردم و یک نفس راحت کشیدم ! از باز یافتن تنهایی ام چنان آرامش محضی به دست آوردم که هرگز نمی‌توانستم در حضور او به آن دست یابم. چرا؟ واقعا چرا؟

آیا تا به حال تجربه‌ای نسبتاً مشابه این را
نسبت به کسی که دوستش داری داشته‌ ای ؟
دیدگاه ها (۰)

زمان‌هایی پیش می‌آید، عزیز دلم، که متقاعد می‌شوم برای هیچگون...

داستانی از دردودل یک کیپاپر

معنی زندگی چیست؟فیلسوف یونانی دکتر پاپادروس در پایان کلاس در...

استان ذیل در مورد شخصی است که عاشق دختر همسایشان شده است. او...

"جان بلانکارد” از روی نیمکت برخاستلباس ارتشی اش را مرتب کرد ...

درگیری مسلحانه در قبرستان تاریکرکنا: قبرهای تنگ و تاریک و نم...

کلام دکتر شریعتی در اوصاف وقایع روز عاشورا......شب عاشورا ب...

"شعور و شهوت"حتما حتما حتما با دقت تا آخرش بخونید خیلی عالیه...

"شعور و شهوت"حتما حتما حتما با دقت تا آخرش بخونید خیلی عالیه...

ارزش خوندن داره..."شعور و شهوت""جان بلانکارد” از روی نیمکت ب...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط