.

.
ﻭااااﻱ ﻧﺒﻀﻢ
ﺻﺪاﻱ ﻧﻔﺴﻬﺎااااﻡ
.
ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺭا دوست دارم
وقتی منجر به چشم های تو باشد
دستانت را بگیرم
ﺁﺥ بوییدن ِ عطر ِ گردنت
تا بوسیدن ِ لب های تو
تا تو
.
پیچ و خم های گیسوان ِ تو
سرازیری و سربالایی های انداﻣﺖ
نارنجی ِ نارنج های سینه ات

ﺑﺎﻳﺪ از خودم ﺑﭙﺮﺳﻢ
که پاییز است که نارنجی را زیبا کرده است
یا نارنجی های توست که پاییز را؟! .
اتفاق ِ لذت بخشی است
یک سلام
تابلوی رسیدﻧﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ
"به شهر ِ آغوش ِ من خوش آمدی"
و من
تردید هایم را راحت کنم روی راحتی ِ شانه هایت
لم بدهم به فاصله ی یک نفس تا لب ﺗﻮ
.
ﻣﻴﺨﻮاﻫﻢ ﺗﻮ ﺭا
خسته کنم از نوازش
از لبخند
از بوسه!
.
عجولانه دوستت ﺩاﺭﻡ
و ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺭﻡ
باحوصله باز کنم دکمه های خجالت را
بیرون بیاورم لباس ِ ترس ِ از دست دادنت را
و برهنه ات کنم از هرچه شک
تا باور ِ باور کردن مرا
لمس کنی در ناباورانه ترین لحظه ها!
.
دوستت دارم