من با هیچ کس تعارف ندارم ،

من با هیچ کس تعارف ندارم ،
آن کس که مرا ندارد ، باخته !
من هر کجای زمین که باشم ، حاملِ شادی و خوشبختی ام !
من چیزی کم ندارم که برایِ رفتنِ کسی بغضم بگیرد !
کسی که از دنیایِ من برود ، به خودش بد کرده ، نه من !
اصلا خودم درها را برایش باز می کنم ،
خدا مرا آنقدر خواستنی آفریده که پایِ هیچ نخواستنی نمی نشینم !
منی که هرلحظه می توانم آرزوی هر آدمی باشم ،
منی که برایِ دوست داشته نشدن ، نیامده ام ...
اگر کسی پیدا شد که مرا نخواست ،
این مشکلِ شخصیِ خودش است و من هرگز دخالتی نمی کنم !
من برایِ نخواستنِ آدم ها پایِ بدرقه ی خوبی دارم ...
با من بودن لیاقت می خواهد ،
و گذشتن از من ، حماقت !
همین !