جهان آلوده خواب است

جهان ، آلوده خواب است
فرو بسته است وحشت در به روی هر تپش ، هر بانگ 
چنان که من به روی خویش 
در این خلوت که نقش دلپذیرش نیست
و دیوارش فرو می خواندم در گوش:
میان این همه انگار
چه پنهان رنگ ها دارد فریب زیست!

شب از وحشت گرانبار است.
جهان آلوده ی خواب است و من در وهم خود بیدار
چه دیگر طرح می ریزد فریب زیست 
در این خلوت که حیرت نقش دیوار است؟


#سهراب_سپهری