نمیگویم تمام دارایی های دنیا ...

نمیگویم تمام دارایی های دنیا ...
اما حداقل در یک نقاشی سیاه و سفید...یک خیابانش که سهم قدمهای من و تو میشود...اصلا به کسی چه ربطی دارد که من دلم میخواهد شانه به شانه ی تو نه ..که سر برشانه ی تو بگذارم و در خیابان قدم بزنم... چشم تمام سنگفرش های دنیا روشن که حسرت به دل مانده اند تا تصویر عاشقانه ی ما را در کنار هم قاب بگیرند...دعا کن یکی از همین روزهای پاییز باران بگیرد من ترس از خیس شدن .را بهانه کنم و در زیر چتر تو جا بگیرم و تو سرما را بهانه کنی تا من را محکمتر از همیشه در آغوش بگیری....تو فقط دعا کن باران ببارد من بهانه های کنار هم بودن را خودم جور میکنم.....