هر چه انسان تر باشيم،

هر چه انسان تر باشيم،
زخم ها عميق تر خواهند بود.
هر چه بيشتر دوست بداريم،
بيشتر غصه خواهيم داشت.
بيشتر فراق خواهيم کشيد و
تنهایی هايمان بيشتر خواهد شد.
شادی ها لحظه ای و گذرا هستند
شايد خاطرات بعضی از آنها
تا ابد در ياد بماند اما رنج ها،
داستانش فرق می کند؛
تا عمق وجود آدم رخنه می کند و
ما هر روز با آنها زندگی ميکنيم...
انگار که اين خاصيت انسان بودن است:)
دیدگاه ها (۱)

#زندگی#انسان#درد#رنج #نور_الهی#رشد #آگاهی #آگاهی_بخشی#روانکا...

انسان بودن، فقط یک زیستنِ ساده در بستر زمان نیست؛ یک سفر مست...

به نام اهورامزدا۷ آبان، روز بزرگداشت کوروش کبیر؛ روزی که قلب...

قصه سی و هفتم: امام مهدی (عج) و غیبت صغری (بخش پایانی)

‼چی شد به اینجا رسیدیم؟هدف آفرینش انسان ها خداشناسی و عبادت ...

**قسمت ۱۸: بذرِ تردید در دلِ خاکِ تازه**زمینِ تازه متولد شده...

لیلیوم؛ گلی شبیه دلتنگی‌های من… 🥀🤍لیلیوم همیشه برایم شبیه آد...

𓂃 ࣪˖ ִֶָ𐀔 THE GIRL IN HIS DREAMS 🌙دختری که در خواب‌هایش می‌د...

**پارت ۳۹ (مراسمِ بدرقه‌ی امپراتورِ سیاه)**هوای سئول سنگین و...

خسف | قصه سی ام: امام کاظم (ع) (بخش اول)

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط