{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

هر چه انسان تر باشيم،

هر چه انسان تر باشيم،
زخم ها عميق تر خواهند بود.
هر چه بيشتر دوست بداريم،
بيشتر غصه خواهيم داشت.
بيشتر فراق خواهيم کشيد و
تنهایی هايمان بيشتر خواهد شد.
شادی ها لحظه ای و گذرا هستند
شايد خاطرات بعضی از آنها
تا ابد در ياد بماند اما رنج ها،
داستانش فرق می کند؛
تا عمق وجود آدم رخنه می کند و
ما هر روز با آنها زندگی ميکنيم...
انگار که اين خاصيت انسان بودن است:)
دیدگاه ها (۱)

هیچکس خودش رو توی هیچ رابطه ای مقصر نمیدونه ! همه ما اونقدر ...

خسته نیستم، فقط دیگر کمی حوصله‌ام سر رفته است از این همه شب ...

[خوشبخت]به ڪسی نمیگن ڪه مشڪلی تو زندگیش نداره.....!خوشبخت به...

گاهی هم به خودت سر بزن!حال چشمهایت رابپرس و دستی به سر و روی...

فکر می‌کنم مدتی‌ست علاج زندگی را پیدا کرده‌ام.«دوست داشتن غم...

«۳۶. تلخی‌ها را زیرسایهٔ امید بگذار» تلخی‌ها را انکار نکن؛ ا...

اما می‌دانی..من ماندن را دوست دارم، اینکه کسی باشد تا بماند....

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط