چرا بد اندیشی؟!

چرا بد اندیشی؟!
بخواهیم یا نخواهیم روزانه با دهها نفر گفتگو می کنیم و در هر گفتگو نیز دهها جمله بین ما رد و بدل میشود.چقدر آزاردهنده است اگر گفته های دیگران را با تردید و بد گمانی بشنویم و تفسیر کنیم.این حالت آسیبی برای طرف مقابل ندارد و حداکثر آن است که او رااز دوستی ما محروم می کند؛اما آیا هیچ اندیشیده ایم که چه زیان های جبران ناپذیری بر جسم و روح و به دنیا و آخرت خود ما وارد می کند؟پریشانی خاطر،بیماری روان،انزوا و طرد از سوی جامعه،تنش و اضطراب و بالاخره آلودگی به گناهان خانمانسوزی مانند:غیبت،دروغ وتهمت تنها نمونه هایی از آثار زشت و ویرانگر این حالت شیطانی است.به همین دلیل پروردگار حکیم و مهربان،ما را از بدگمانی برحذر داشته است.امیرالمومنین علی (ع)چقدر زیبا و راهگشا است که فرمود:تا راهی برای نیک انگاری سخن دیگران وجود دارد،به گفته آنان بداندیش نباش.
دوستان خواهش می کنم باعث آزار روحی یکدیگر نشویم.