هر خانه فراتر از آجر و چوب و دیوار

هر خانه فراتر از آجر و چوب و دیوار
معبدی است از ارتعاش و انرژی
دیوارها زمین اشیای بی جان
همه گوشهایی پنهان اند که
انرژیها را جذب میکنند و خاطرات احساسی را
در حافظه ی خاموش خود نگه میدارند.

خانه ات احساس میکند. خانه ات به خاطر میسپارد
و خانه ات آنچه در دل دارد بی صدا به جهان باز می تاباند.

محیطی که در آن میزیی بازتابی ست
از میدان انرژی درون تو
اندیشه ها احساسات ترسها واژه ها و کینه ها
چنان ابری جمعی از انرژی می سازند
که گرچه نادیدنی ست اما بر هماهنگی و سرنوشت
ساکنانش تأثیری ژرف میگذارد.

آیا تا به حال وارد مکانی شده ای
و بی هیچ دلیلی باری بر دوشت حس کرده ای؟
آیا در سکوت ناآرامی را لمس کرده ای؟
این همان حافظه ی پنهان فضاست.
کلماتی که از خشم زاده میشوند مشاجره ها حسادتها نفرتها... همگی دیوارها را زخمی میکنند
و با ارتعاشات لطیف اما نافذ در جان فضا مینشینند.

پس خانه ات را به معبدی از نور بدل کن با مهربانی سخن بگو.
با ایمان نیایش کن
با دل سپاسگزار باش اجازه بده خانه ات کانالی شود
برای شفا بخشی آرامش و اتصال به نیروی الهی

از حضوری که سنگینی میآورد فاصله بگیر
و از آرامش خانه ات همان گونه پاسداری کن
که از معبدی مقدس



.
.