در ازدحام پر از التهاب انسانها

در ازدحام پر از التهاب انسانها
و در كلافگي محض راه بندانها

ميان مردم آزادِ دست و پا بسته!
و مردمان "رها" در حصار زندانها...

در امتداد شكيباترين دقايق عمر
و درد سوزش بيرحمِ زخم پيكانها

چه حس خوب و لطيفيست كه سبُك باشي
و فارغ از همه ى نام و ننگ و عنوانها...

پر از طراوت روياي خيس باران باش
براي قلب ترَك خورده ى بيابانها

وسبز شو! به حضورى كه مي برد دل را
به انتشار طربناك عطر ريحانها....

تمام شب من و يك دشت انتظار طلوع
به رنگ دلخوشى آفتابگردانها....