بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
بنابراین، هر چه انسان بیشتر به خداوند متعال شناخت و ایمان یابد، بیشتر توجه کند، بیشتر در بندگی و اطاعت او بکوشد تا مقرب‌تر گردد؛ بیشتر امامش را می‌شناسد و محبّت به او خدایی می‌شود و در راستای تحقق اهداف او گام برمی دارد.
کثرت جاذبه‌های دنیا : البته که دنیا زیباست، چرا که مخلوق خداوند جمیل و تجلیّ جمال اوست؛ نیاز و دوست داشتن مواهب دنیوی را نیز خودش برای ما و در وجود ما زینت داده است؛ چرا که لازمۀ زندگی دنیوی ما می‌باشد؛ اما متذکر گردیده که فریفتۀ دنیا نشوید، مواهب دنیوی، هدف غایی شما، إله و معبود شما نگردد و همیشه متوجه باشید که به سوی من بازمی گردید: زُيِّنَ لِلنَّاسِ حُبُّ الشَّهَوَاتِ مِنَ النِّسَاءِ وَالْبَنِينَ وَالْقَنَاطِيرِ الْمُقَنْطَرَةِ مِنَ الذَّهَبِ وَالْفِضَّةِ وَالْخَيْلِ الْمُسَوَّمَةِ وَالْأَنْعَامِ وَالْحَرْثِ ذَلِكَ مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَاللَّهُ عِنْدَهُ حُسْنُ الْمَآبِ -دوست داشتن خواستنی‌هاى گوناگون از زنان و پسران و اموال فراوان از زر و سيم و اسب‏هاى مرکب‌های نشاندار ودامها و كشتزارها براى مردم آراسته شده ليكن اين جمله مايه تمتع زندگى دنياست و حال آنكه فرجام نيكو نزد خداوند است.(سوره آل عمران آیه 14)
نکته :
خداوند سبحان، نه تنها ما را از دوست داشتن خواستنی‌ها منع ننموده، بلکه می‌فرماید این محبت را خودم برای انسان زینت داده‌ام، چرا که لازمۀ زندگی او در دنیاست؛ بلکه ما را از وابستگی، تعلق، هدف غایی قرار دادن و بندگی مواهب دنیوی منع نموده است، چرا که هم دنیا فانی است، هم عمر انسان در این دنیا کوتاه است، هم چیزی از دنیا برای آدمی باقی نمی‌ماند، و هم کمال انسان، در هدف گرفتن محبوب غایی، الله جلّ جلاله می‌ باشد؛ لذا فرمود: وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ - جنّ و انس را جز برای پرستش و بندگی خودم نیافریدم.(سوره ذاریات آیه 56)
یعنی از هیچ راه دیگری به رشد و کمال مطلوب خود و قرب به من نمی‌رسند.
بنابراین، کسی که خداوند سبحان را می‌پرستد، وابستگی‌اش به اوست، او را هدف غایی گرفته و شدت محبّتش به اوست و هر چیزی را در راستای محبت او دوست می دارد؛ هرگز به زیبایی‌ها و زرق و برق دنیوی وابسته نمی‌شود، بلکه از آن استفادۀ بهینه می‌نماید.
وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْ دُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ -و برخى از مردم، در برابر خدا همانند هايى براى او برمى‏ گزينند و آنها را چون دوست داشتن خدا دوست مى‌دارند؛ ولى كسانى كه ايمان آورده‏‌اند شدت محبّت‌شان محبوب غایی آنها خداوند است؛ كسانى كه با برگزيدن محبوب‌ های جعلی، به خود و دیگران ستم نموده‌ اند،اگر مى‌دانستند هنگامى كه عذاب را مشاهده كنند، تمام نيروها از آن خداست و خدا سخت‏ كيفر است.(سوره بقره آیه 165)(پایان)