بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
بدیهی است که تا امام علیه السلام و اهدافش را نشناسیم،به چنین اهدافی نخواهیم رسید و هر چه بیشتر بشناسیم، موفق تر خواهیم بود.
معرفت - شناخت :معرفت - شناخت، یک اصل مقدم است و اولویت دارد، اما همه چیز نیست! یعنی تا آدمی کسی یا چیزی را نشناسد، نسبت به آن هیچ موضعی ندارد؛ نه خوشش می آید، نه بدش میآید، نه به سویش میرود و نه از آن دور می گزیند؛ و این معرفت شناخت، با مطالعه کسب علم و تفکر و تعقل در دریافتهای علمی حاصل میگردد؛ چرا که عقل، به نور علم می بیند.انسانی که عقل دارد، اما علم، اطلاع و آگاهی ندارد، مانند فرد بینایی است که درتاریکی کامل قرار گرفته است و انسانی که علم دارد، اما عقل ندارد؛ مانند فرد نابینا در نور آفتاب میباشد که هیچ شدت نوری، سبب دیدن او نمی گردد!
ایمان : اما، صرف معرفت شناخت که مقدمه و شرط لازم است، به هیچ وجهی کافی نیست؛ بلکه باید شناخت علمی و تصدیق عقلی،به قلب راه یابد تا فهم شود و سبب باور و ایمان گردد؛چنان که میدانیم ابلیس لعین نیز خداوند سبحان را می شناخت و بلعم باعور به مقامات رسیده بود و سامریِ گوساله ساز، از عُرفای قوم حضرت موسی علیه السلام بود ... و تمامی مفسدان و جنایتکاران عالَم، به ظلم و فساد خود علم دارند!
محبّت و مودّت : پس از ایمان، نوبت به محبّت می رسد، یعنی دوست داشتن که کار دل روح و جان است.
انسان، نسبت به چیزهای بسیاری علم و آگاهی مییابد - حتی عقلش نیز حقایقی را تصدیق مینماید و حتی ممکن است نسبت به توحید و معاد و حقانیت اسلام و نیز ایمانی بیاورد، اما در نهایت به دنبال چیزی میرود که آن را دوست دارد؛ نه چیزی که آن را میشناسد؛ چرا که مُحبّ، مایل به لقای محبوب است و دوست دارد که به محبوبش برسد،حال خواه محبوبش دنیا باشد و یا خداوند سبحان!
محبّت دوست داشتن، با مطالعۀ کتاب و ... ایجاد نمی شود، بلکه با توجه ایجاد میشود؛چنان که حضرت ابراهیم علیه السلام درپاسخ مشرکان فرمود: من افول کنندگان را دوست ندارم، و وجه، توجه و جهتم را به سوی آفرینندۀ همه چیز قرار میدهم.
قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ - گفت غروب افولكنندگان را دوست ندارم.(سوره انعام بخشی از آیه 76)
إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ - من روی وجه و جهت خود را به سوی كسی كردم كه آسمانها و زمين را آفريده؛ من در ايمان خود خالصم و از مشركان نيستم.(سوره انعام آیه 79)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
بدیهی است که تا امام علیه السلام و اهدافش را نشناسیم،به چنین اهدافی نخواهیم رسید و هر چه بیشتر بشناسیم، موفق تر خواهیم بود.
معرفت - شناخت :معرفت - شناخت، یک اصل مقدم است و اولویت دارد، اما همه چیز نیست! یعنی تا آدمی کسی یا چیزی را نشناسد، نسبت به آن هیچ موضعی ندارد؛ نه خوشش می آید، نه بدش میآید، نه به سویش میرود و نه از آن دور می گزیند؛ و این معرفت شناخت، با مطالعه کسب علم و تفکر و تعقل در دریافتهای علمی حاصل میگردد؛ چرا که عقل، به نور علم می بیند.انسانی که عقل دارد، اما علم، اطلاع و آگاهی ندارد، مانند فرد بینایی است که درتاریکی کامل قرار گرفته است و انسانی که علم دارد، اما عقل ندارد؛ مانند فرد نابینا در نور آفتاب میباشد که هیچ شدت نوری، سبب دیدن او نمی گردد!
ایمان : اما، صرف معرفت شناخت که مقدمه و شرط لازم است، به هیچ وجهی کافی نیست؛ بلکه باید شناخت علمی و تصدیق عقلی،به قلب راه یابد تا فهم شود و سبب باور و ایمان گردد؛چنان که میدانیم ابلیس لعین نیز خداوند سبحان را می شناخت و بلعم باعور به مقامات رسیده بود و سامریِ گوساله ساز، از عُرفای قوم حضرت موسی علیه السلام بود ... و تمامی مفسدان و جنایتکاران عالَم، به ظلم و فساد خود علم دارند!
محبّت و مودّت : پس از ایمان، نوبت به محبّت می رسد، یعنی دوست داشتن که کار دل روح و جان است.
انسان، نسبت به چیزهای بسیاری علم و آگاهی مییابد - حتی عقلش نیز حقایقی را تصدیق مینماید و حتی ممکن است نسبت به توحید و معاد و حقانیت اسلام و نیز ایمانی بیاورد، اما در نهایت به دنبال چیزی میرود که آن را دوست دارد؛ نه چیزی که آن را میشناسد؛ چرا که مُحبّ، مایل به لقای محبوب است و دوست دارد که به محبوبش برسد،حال خواه محبوبش دنیا باشد و یا خداوند سبحان!
محبّت دوست داشتن، با مطالعۀ کتاب و ... ایجاد نمی شود، بلکه با توجه ایجاد میشود؛چنان که حضرت ابراهیم علیه السلام درپاسخ مشرکان فرمود: من افول کنندگان را دوست ندارم، و وجه، توجه و جهتم را به سوی آفرینندۀ همه چیز قرار میدهم.
قَالَ لَا أُحِبُّ الْآفِلِينَ - گفت غروب افولكنندگان را دوست ندارم.(سوره انعام بخشی از آیه 76)
إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ - من روی وجه و جهت خود را به سوی كسی كردم كه آسمانها و زمين را آفريده؛ من در ايمان خود خالصم و از مشركان نيستم.(سوره انعام آیه 79)(ادامه دارد...)
- ۷۰۴
- ۰۶ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط