{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

همه چیز

همه چیز
شکلی از فراموشی بود
حتی همین دیدارهای
گاه به گاه و دیوانه‌وارمان...
دیدگاه ها (۱)

ترجیح می‌دهم،در آستانه‌ی دنیا بمانم و بنگرم! بی‌نهایت بنگرم....

امشب شب احیاست یک دانه ز تسبیح نماز سحرت را یک بار به نام م...

غم در چهره‌ی این نقاشی، نه یک پایان، که سکوتی است که در آن، ...

پدر؛ یعنی تکیه گاهیعنی پناهپدرها حتی بعد رفتن هم نگران فرزند...

چه درد عجیبی‌ست…او مرا از یاد برده،ولی من هنوز نتوانسته‌امحت...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط