غم در چهره‌ی این نقاشی، نه یک پایان، که سکوتی است که در آ

غم در چهره‌ی این نقاشی، نه یک پایان، که سکوتی است که در آن، رنگ‌ها با بغضی فروخورده، قصه‌ی هزاران ناگفته را بر بومِ بی‌تابِ زمان فریاد می‌زنند؛ انگار که نقاش، تکه‌ای از قلبش را میانِ قلم‌مو جا گذاشته تا هیچ‌گاه، حتی در غبارِ قرن‌ها، رنگِ فراموشی نگیرد.»