نگاه کن چه ساخته ای از من

نگاه کن چه ساخته ای از من

مجسمه ای که فقط نفس می کشد

نفس های خشک از دود سیگار

سیگاری تلخ به تلخی نگاه آخر تو

نگاه هایت را خوب میشناسم

جنس نگاهت را به یاد دارم

همان نگاه روز آخر بود

هیچ آمدنی در نگاهت نیست

نگاهت را به جاده ای دوخته ای

که آخرش ختم میشود به تنهایی من

نگاه تو نگاه ماندن نیس