در غیاب تو ترانه های تکان دهنده نوشتم،

در غیاب تو ترانه های تکان دهنده نوشتم،
ب تماشای کشورهای جهان رفتم
خانه خریدم
مردِ خانه شدم
اما هنوز جای تو در تک تک دقیقه ها خالیست..
شعرها برای زیبا شدن به تکراری از تو محتاجند
و نوشتن پلی است که مرا ب تو می رساند...
چه کسی باور کرد در نبود تو تقویم های جهان ورق بخورند؛
و من هرسال شمع های تولدم را فوت کنم
بی انکه صدای کف زدنت در گوشم بپیچد..!؟
دیگر احتمال بازگشتن تو لطیفه ایست؛
که دوستان قدیمی مرا با ان دست می اندازند
و آنقدر در خلأ غیبتت مرده ام
که هیچ زنگ تلفنی مرا از جا نمی پراند.........