سرقلّاده ی من را گره اش زن به ضریح

سرقلّاده ی من را گره اش زن به ضریح

تابدانند همه؛ مفتخرم کلب توام یا سیده زینب

کلب رقیه(س)
قسم به نام حضرت رقیه
دلم به دام حضرت رقیه

کبوترم امید لانه دارم
به روی بام حضرت رقیه

هوای پادشاهی ام به سر زد
شدم غلام حضرت رقیه

چه کربلا که روی داد آن شب
به شهر شام حضرت رقیه

شبیه مادرش شبیه زهرا
شده تمام حضرت رقیه

خرابه را بهشت کرده قبرش
ببین مقام حضرت رقیه

به نهضت حسین داده روحی
غم کلام حضرت رقیه

سه ساله ای که هست آسمانها
به احترام حضرت رقیه

دلم خوش است زائر دمشقم
به یک سلام حضرت رقیه

دعا کنم که منتقم بیاید
به انتقام حضرت رقیه