چون یاکریم بی تو مرا شوق لانه نیست

چون یاکریم بی تو مرا شوق لانه نیست
مرغان عشق را که غم آب و دانه نیست
راضی نشد دلت که بمانی کنار من
راحت برو...نیاز به عذر و بهانه نیست
گاهی قضا دو شاخه کند رودخانه را
این قسمت است، گر چه کمی منصفانه نیست
بخشنده باش و پاک، چو باران که در دلش
فرقی میان باغچه و بام خانه نیست
مانند آبشار که افتاد و دم نزد
مردن به پای عشق چنان خودسرانه نیست
جای گلایه نیست اگر دل برید و رفت
دریا همیشه مقصد هر رودخانه نیست