باور کن

باور کن
گاهی لازم است
این شب نشینی های دو نفره تا سپیده دم ،
تماشای تو زیر نورِ مهتاب ،
این آرام گرفتن ها در آغوشت

باور کن
گاهی لازم است
دو فنجان چای در تراس
و خروار ها عاشقانه که چشم به راه ما هستند ،
این ثانیه هایی که در تکاپوی چشمانت سپری میشوند ،

باور کن
گاهی لازم است
آنقدر در تو غرق شوم
تا جهــــــــــان
گم کند
مرا...