چای می‌‌ریزد ...

چای می‌‌ریزد ...
و یک قطار
از سیاهی چشمانش بیرون می‌‌زند
از لای انگشتانش
از کنار استکان
از میا‌‌ن پنجره
از پیچ کوچه می‌گذرد
دور می‌‌شود
و دورتر
و در دورترین نقطه
به جایی‌ می‌رسد
که شاید ‌
پشتِ پنجره
یکی‌ به یاد او، چای می‌‌ریزد....