دخترت را خیلی دوست داری نه؟

دخترت را خیلی دوست داری نه؟
همانی که نمی دانم چند سال بعد به دنیا می آید و تو همین حالا هم هرروز در خیالت با او حرف می زنی، پیراهن صورتی تنش می کنی و موهایش را می بافی!
دختری که قرار است به من برود اما اسمش را تو انتخاب کنی و فامیلی تو رویش باشد!
می دانم خیلی دوستش داری! بارها به من گفته ای هرکار لازم باشد می کنی که دختر نیامده ات را به همه ی آرزوهایش برسانی!
حواست هست دخترمان خیلی شبیه مادرش است؟
او آنقدر می تواند به من برود که حتا سرنوشتش هم شبیه من باشد!
حالا خیال کن دختر 20 ساله ات را که تنها در خیابان های بی رحم خاکستری شهر پرسه می زند و شب ها نمی خوابد و توی اتاقش حبس است و با ما حرف نمی زند و مدام گریه می خورد!
فکر کن به دخترت که می گویی زیباترین است، که زندگی اش شناور است روی یک دریای طوفانی و هر لحظه بااضطراب منتظر یک موج و طوفان جدید است!
خیال کن پسری را که دل دختر جوان عاشقمان را قد پدرش جدی نگرفته! خیال کرده همه چیز بازی ست!
نمی خواهم خودت را جای پدرم بگذاری ... فقط فکر کن به اینکه دخترت که شبیه مادرش است و تو این همه عاشقش هستی، احتمالن دچار آینده ای می شود که برای مادرش رقم خورده!
برای آینده ی دخترت، و دل عاشقش چکار بلدی بکنی؟! من مادر همان دخترم ها!