ساده که باشی... 

ساده که باشی... 
آدم ها خیلی زود دوستت می شوند...
و تو خیلی دیر می فهمی، دشمنت بودند...

ساده که باشی...
آدم ها با همۀ کمبودهایشان به غرورت حمله می کنند...
و با همۀ غرورشان مچاله ات می کنند...

ساده که باشی...
تو همیشه رو بازی می کنی...
و آدم ها همیشه بازیگران ِ پشت پرده می مانند...

ساده که باشی...
آدم ها اوقات بیکاریشان را با سادگی ات پُر می کنند...
و خود در لحظه های اندوه ، تنها می مانی...

ساده که باشی...
سادگی ات را حماقت می خوانند...
و کسی نمی فهمد که تو از فرط ِ " آدم بودن " ساده ای...!