می شود شما که چشم تان را باز کرده اید فضای مجازی به خودتا

می شود شما که چشم تان را باز کرده اید فضای مجازی به خودتان دیده اید به من بگویید،
برای آدم هایِ تویِ گوشی به جز چت و چند تا استیکر که هی به روزرسانی می شوند، چه کار می شود کرد؟
وقتی ناراحتند، عصبانی اند، دلخورند، کلافه اند،حوصله ی چت که ندارند،
چگونه می شود آرامشان کرد؟
می شود سرشان را به سینه چسبانید و اجازه داد یک دل سیر گریه کنند؟
می شود شانه را در اختیارشان گذاشت و اجازه داد دست هایشان را قلاب کنند دور بازوها، چشم هایشان را روی هم بگذارند و سر را روی شانه ، ساعت ها به شما تکیه کنند تا کمی آرام بگیرند؟
می شود سرشان را بگذاری روی پاها، دست ببری توی موهایِ شان برایشان با صدای آرام ، از آن حرف ها بزنی که دلگرم و آرامِ شان می کند؟
می شود شب ها کنارشان بیدار بمانی
تا زل نزنند به سقف و تا سپیده ی صبح خاطرات را اشک نکنند؟
می شود برایشان معجون های آرام بخش درست کنی و قاشق قاشق قربان صدقه به خوردشان بدهی؟
اوج همدردی با آدم هایِ خسته از زندگیِ تویِ گوشی
چک کردن پست هایشان است تا پی به احوال درونِ شان ببری!
زل زدن به پروفایلِ شان است تا ببینی کِی حالشان رو براه شده تا باز هم سلامی بکنی
و لعنت بفرستی به این
"تکنولوژیِ ارتباطِ از راه دورِ " لعنتی ...