{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

💭

💭
در خلوتگاه تنهایی
روی خط ممتد آرزوهایم
نقشی نمی بینم
فقط
در کوچه های بی قراری
انتظار می کشم
ایستگاه پایانی را
با ریلی از واژه هایی
که قطار بغض هایم را
با خود حمل می کند .

#فرشته_باباخانی
دیدگاه ها (۱)

صبورمثل درختی که در آتش می سوزدو توان گریختن ندارد...حیرت زد...

‌عمری از گم شدنم رفت ونمی آیم بازچون چنین استشما نیز مجویید ...

من خودم خوب میدانم کلمه ی خداحافظی کمی پشتش غم دارد.اما میدا...

اینکه هر سو می‌کشم با خود نه پنداری تن است گور گردان است و د...

روزها هرطور که هست می‌گذرند؛ با شلوغی‌های کاذب، با صداهای غر...

سکوت بی رحم ِ این روز های اندوهگین نفس ِ شعرم را میان انبوهی...

این روزها حال عجیبی دارم؛ انگار میان یک پارادوکس گیر افتاده‌...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط