{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻭﺳﻌﺖ ﻏﺮﻭﺭ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ

ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺷﺐ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﻤﺘﺮﯾﻦ ﻭﺳﻌﺖ ﻏﺮﻭﺭ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ
ﺳﮑﻮﺕ ﻣﺮﺍ ﻣﯽ ﺷﮑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﻤﺎﻡ ﺗﻤﺮﮐﺰ
ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﺭﺍ ﻭﺭﻕ ﻣﯽ ﺯﻧﻢ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺮﺍ ﺑﻪ ﺁﺧﺮﯾﻦ ﭘﺮﺗﮕﺎﻩ
ﺳﻘﻮﻁ ﻣﯽ ﮐﺸﺎﻧﺪ . ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﺑﺎ ﺗﻮ ﺳﺨﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ
ﺍﯼ ﺍﺑﺮ ﺑﻬﺎﺭ ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﺍﯼ ﺗﺎﻻﺏ ﭘﻮﺵ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﯽ ﮔﻨﺎﻫﻢ
ﻭ ﺍﯼ ﻫﺠﺮﺕ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻪ ﺍﻗﯿﺎﻧﻮﺱ ﺍﻓﮑﺎﺭ ﺷﺐ ﭘﻮﺷﻢ .
ﺷﺎﯾﺪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﺑﺰﺭﮒ ﻫﺠﺮﺕ ﻣﺎﺳﺖ
ﺷﺎﯾﺪ ﻫﻢ ﻫﺠﺮﺕ ﺯﻧﺪﺍﻥ ﻣﺎﺳﺖ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ
دیدگاه ها (۱)

شبی شراب به یاد تو نازنین خوردمشراب ناب از انگور دستچین خورد...

تـــا دل نشود عاشقدیـــوانــــه نمی گردد.تــــا نگذرد از تن ...

گفتم مرو ای بود من،ای تار من ای پود منآتش مشو دودم مکن، اینگ...

دیدمت با دیگری خلوت گرمی داری کینه در قلب من و عشق در او میک...

#حکایت_قدیمی ﭘﯿﺮﻣﺮﺩﯼ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻤﺮﺵ ﺭﻭ ﺑﺎ ﺑﺎﻏﺒﺎﻧﯽ ﻭ ﺑﯿﻞ ﺯﺩﻥ ﮔﺬ...

👌 داستان کوتاه پند آموز✍👌 داستان کوتاه پند آموز✍ﻋﺎﺭﻓﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ...

#حکایت_قدیمی دزدی مرتبا به دهكده ای ميزد، ﺭﻭﺯﯼ ﮐﻪ ﺭﺩﭘﺎﯼ ﺑﻪ ﺟ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط