همین عصر

همین عصر
همین پاییز
تنِ من با نگاهِ تو،
درآمیخت
در دور دست هایِ نایافته ،،، گنجیدی در جهانم،
بی کلنجار ،،
پا نهادی در احساس نَمورَم،
جان گرفتم از تو
رنگ گرفتم از تو ،، اینک،
من و آسمان
مست از تو و پاییز ،،
بگو ، دیوانگی مان را
از کدام شهر؟
از کدام درخت؟
از کدام برگ شروع کنیم...؟؟