اونقده میریم که ساحل از منو تو بشه غافل

اونقده میریم که ساحل از منو تو بشه غافل
قایقو باهم میرونیم اونجا تا ابد میمونیم
جای که نه آسمونش نه صدای مردمونش
نه غمش نه جنبجوشش نه گلای گلفروشش
مثل اینجا آهنی نیست
پس ببین یادت بمونه کسیم اینو ندونه
(زنده بودیم اگه فردا وعده ما لب دریا)