وسعت سوز مرا زمزمه ی ســـــــــاز کم است

وسعت سوز مرا زمزمه ی ســـــــــاز کم است

زخمه ی ســاز مرا فرصـــت آواز کــــــــم است

کهکشانی ست به هر گوشه ی چشمت ..اما

در هـوای نظـرت قدرت پــــــــــــــرواز کم است

با ردیفی که دوچشمـــــــان غــــریبـــــت دارند

شعــــر موزون تو را قافیــــه پـــــرداز کم است

شهـــــر در غربــــت بی همنفسی مــی میرد

دستهــــــایی که کند پنجره ای باز...کـم است

با بهــــاری که تـــــــــــــو با آمــــــــدنت آوردی

گر کنم جان به فدای قدمـــــت ..بــاز کم است