نازت کشم ، که ناز تو کشیدنی است

نازت کشم ، که ناز تو کشیدنی است
قهر و عتاب چون تو عزیزی خریدنی است
بار بلای ناز ترا می کشم به جان
ای نازنین بناز ، که نازت کشیدنی است
ابرو بتاب و رخ بنما ، زلف برفشان
خورشید و ماه در شب تازیک دیدنی است
ای من فدای آن دهن شکرین تو
لب بر لبم بنه که لبانت مکیدنی است