رفتی غریب و دل غم گرفته را

رفتی غریب و دلِِ غم گرفته را
کی طاقت است دوری یاران رفته را

بنگر که از فراغ رُخت ای امید جان
یک یک شماره میکنم این ایام هفته را

شاید که آه و ناله ی من در فراغ تو
یک آن دوباره زنده کند چشمان خفته را

یا رب چه شد رخ ماهش به لحظه ای
بردی و هیچ نگفتی سرّ نهفته را

من در پی رخ ماهت صد راه رفته ام
گو تا به سر بروم من ، راه نرفته را

بشنو زشهریار شهر سخن قصه ی فراغ
که اینجا مسیح زنده میکند راز نگفته را

بیداد رفت لاله ی بر باد رفته را
#یا-رب خزان چه بود بهار شکفته را