پرده ی صبح نار میرود

پرده‌ ی صبـح ڪنار می‌رود
خورشیـد گیسوانش را
روے زمیـن پهـن می‌ڪند
زندگی گرم می‌شود
تو می‌خنـدی
مـن عاشـق می‌شـوم