بعد از مرگم بر مزارم نیایید تا آسوده و راحت باشم ...

بعد از مرگم بر مزارم نیایید تا آسوده و راحت باشم ...

بعد از مرگم مرا به خاطر نیارید تا من در خاطرتان نباشم ...

بعد از مرگم برایم گریه نکنید تا مبادا دلم در تابوتی تنگ ، تنگتر شود ...

 بعد از مرگم به اتاقم نروید شاید هنوز آنجا چیزی از من باقی مانده باشد ...

بعد از مرگم چیزی بر مزارم نیاورید چون به همه چیز ، یعنی مرگ رسیده ام ...

 بعد از مرگم اسمم را بر هیچ کودکی نگذارید ، چون اسمم را هم با خود به گور میبرم ...

بعد از مرگم جسدم را اگر دفن کردید بدانید که اجزایش به کارم نمی آید پس :

 بعد از مرگم قلبم را به ظالمی بدهید ، چون قلبم خیلی کارها دستم داده ...

بعد از مرگم مغزم را به عاشقی بدهید ، چون این مغز فقط برای دیوانگان جواب میدهد ...

بعد از مرگم پاهایم را به قصابی بدهید ، چون این پاها قوانین زیادی را زیر پا گذاشته ، بدهید  تا قصاب خردش کند ...

بعد از مرگم دست هایم را از تابوت بیرون بگذارید
 تا همه بدانند که هیچ چیز با خود نبرده ام....

بعد از مرگم بر روی سنگ قـَـــــ۩ــــبرم ؛
نه نام بنویسید نه نشانی فقط بنویسید:
اینجا قـَـــــ۩ــــبر یک نفر نیست...