عد از مرگم بر مزارم نیایید تا آسوده و راحت باشم ...

عد از مرگم بر مزارم نیایید تا آسوده و راحت باشم ...
بعد از مرگم مرا به خاطر نیارید تا من در خاطرتان نباشم ...
بعد از مرگم برایم گریه نکنید تا مبادا دلم در تابوتی تنگ ، تنگتر شود ...
بعد از مرگم به اتاقم نروید شاید هنوز آنجا چیزی از من باقی مانده باشد ...
بعد از مرگم صدایم را از یاد ببرید تا شاید در عذاب دوزخ صدایم برایتان دردناک باشد ...
بعد از مرگم چیزی بر مزارم نیاورید چون به همه چیز ، یعنی مرگ رسیده ام ...
بعد از مرگم هیچ کسی را با من اشتباه نگیرید ، چون من تنها و بی قانون بوده ام ...
بعد از مرگم اسمم را بر هیچ کودکی نگذارید ، چون اسمم را هم با خود به گور میبرم ...
بعد از مرگم خاطراتمان را هم بی خیال شوید ، چون آنها را هم میبرم ...
بعد از مرگم جسدم را بسوزانید ...
بعد از مرگم جسدم را اگر نسوزاندید بدهید حیوانات تکه تکه اش کنند تا شاید حیوان گشنه ای را سیر کند ...
بعد از مرگم مرا دفن نکنید ...!
بعد از مرگم جسدم را اگر دفن کردید بدانید که اجزایش به کارم نمی آید پس :
بعد از مرگم قلبم را به ظالمی بدهید ، چون قلبم خیلی کارها دستم داده ...
بعد از مرگم مغزم را به عاشقی بدهید ، چون این مغز فقط برای دیوانگان جواب میدهد ...
بعد از مرگم پاهایم را به قصابی بدهید ، چون این پاها قوانین زیادی را زیر پا گذاشته ، بدهید تا قصاب خردش کند ...
بعد از مرگم دستانم را به یک باغبان بدهید ، تا هرگز گلی را نچیند ...
بعد از مرگم بر سر جسد بی ارزشم بحث و گفتگو نکنید ...
شما را بخدا بگذارید لااقل در آن دنیا راحت باشم و مثل این دنیا بی اختیار نباشم ...
بعد از مرگم اگه خواستید و توانستید این نوشته ها را بی زحمت بر روی سنگ قبرم بتراشید ...