شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد
فریبنده زاد و فریبا بمیرد
شب مرگ تنها 
نشیند به موجی 
رود گوشه ای دور و تنها بمیرد
در ان گوشه چندان غزل 
خواند ان شب
که خود در میان غزل ها بمیرد
گروهی بر انند که این مرغ 
زیبا 
کجا عاشقی کرد انجا بمیرد
شب مرگ از بیم جان انجا شتابد
که 
از مرگ غافل شود تا بمیرد
من این نکته گیرم که باور نکردم
ندیدم که 
قویی به صحرا بمیرد
چو روزی ز اغوش دریا بر امد
شبی هم در اغوش دریا 
بمیرد
تو دریای من بودی اغوش وا کن
که می خواهد این قوی زیبا بمیرد