خوبیِ خونه های قدیمی به معماریشون بود، یه معماریِ صمیمانه

خوبیِ خونه های قدیمی به معماریشون بود، یه معماریِ صمیمانه. پنجره ی هر خونه‌ای توی خونه‌ی اون یکی باز می‌شد و هیچ مشکلی باهم نداشتن. حتی گاهی دیده می‌شد که درِ ورودی یه خونه با پنج خونه‌ی دیگه مشترک بود. امروزه دیگه این‌جوری نیست، معماری زشت و یه شکلِ امروزی کم‌کم داره آدمارو می‌چپونه تو قفس، دیگه نه پشتِ بوم دارن، نه یه تکه از آسمون. ________________________________________________