روب روی توکی هستم یه اسیره سرسپرده چهره تکیدای که توغباره

روب روی توکی هستم یه اسیره سرسپرده چهره تکیدای که توغباره آیینه مونده
من برای توچی هستم کوه تنهای تحمل بین ماپل عزابه منه تن خسته پاییه پل
تو سروپا بیخیالی من همه تحمل درد تونفهمیدی که چه دردی زانوی خستم روتاکرد


ازعزاب باتوبودن درسکوت خودخرابم نه صبورم خونه عاشق من تجسم عزابم.


ازعزاب باتوبودن یه ستون نیمه جونم اینکه اسمش زندگی نیست جون به لبهام میرسونم...