{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

بیهوده نقاش بوده ام این همه سال

بیهوده نقاش بوده ام این همه سال
به چشم هایت که می رسم ، قلم موها خیس می شوند
به لب هایت که می رسم دستم می لرزد
رنگ ها می گریزند و قاب های خالی ، تنها نبودن تو را به دیوار زندگی ام می کوبند
دیدگاه ها (۲)

اما چه رنجی است لذت ها را تنها بردن و چه زشت استزیبایی ها را...

تنهایی یعنی بین آدمایی باشی که می گن دوستت دارنولی کنار دلتن...

و چه خوب است گاه گاهی دروغ بگویی به دلتو نگذاری که بداند بین...

این روزها که می گذردیک ترانه تلخقصه ی تنهایی های مرا می سرای...

زندگی یک دلتنگی طولانی شده بعد رفتنتبابای عزیزم...😔🖤🥀«چقدر ع...

مادرم نیست

محبوب ابدی دلممرا تنگ در آغوش بگیر آن چنان که کسی نتواند مرا...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط